Pierogi, Cartagena, Morze Mniejsze i zamki na piasku

Po raz pierwszy w życiu zrobiłam sama pierogi i muszę przyznać, że wyszły całkiem nieźle :D W końcu były z truskawkami na słodko i ze świecą szukać tego, komu by nie smakowały. Ale i tak największą karierę zrobiły skrzydełka w miodzie. Zdjęć nie mam bo robiłam za kucharza : ) Wrzuce może jak zgram zdjecia od Giuli.
W sobotę o szóstej rano wyruszyłyśmy do Cartageny (ja, Bianca, Glenda, Racheal, i Julie). Miała jechać Andrea ale nie czekała na przystanku, a jej komórka była w naprawie. Ja musiałam i tak wstąpic na mieszkanie Giuli i Julie bo zostawiłam tam aparat przy lepieniu pierogów. Mówię zaspanej Julie w piżamie żeby jechała z nami. udało sie : )
Wybrałam drogę krajową (tzw nacjonalkę) żeby coś zobaczyć poza barierkami autostrady.
Jechałyśmy co najmniej trzy razy dłużej (średnia prędkość wyszło ok 40 km/h :D ) ale cały czas wzdłuż wybrzeża Costa Blanca a w mijanych miasteczkach było na co popatrzeć. Oczywiście zabłądziłyśmy, ale to moja wina bo powinnam poptrzeć wcześniej na mape. Bianca wpatrywała się na nią przez całą drogę i tak nic z tego nie wiedziała.
Sama Cartagena ma niesamowity klimat i "czuć" tam historię. Port założony w III wieku (chyba) p.n.e. wielokrotnie zmieniał panowanie (Rzymianie, Wizygoci, Arabowie i inni, nie można wymagać ode mnie zbyt dużo jeśli chodzi o historię) a podczas wojny domowej w Hiszpanii został prawie doszczętnie zniszczony. Zachowały się fragmety rzymskiego teatru i bizantyjskich murów. Poza tym samo miasto nie ma tego okropnego turystycznego klimatu, który ma Alicante. Na mnie największe wrażenie zrobiły baterie artyleryjne (chyba artleryjne) na każdej z gór wokół portu.
Po poludniu ruszyłyśmy na Morze Mniejsze do miejsca na kształt naszego Helu, ale duuuuzo bardziej atrakcyjnego widokowo. I tu zabłądziłyśmy kompletnie. Wjechałyśmy w końcu na jakąś górska drogę na końcu której był cmentarz. Postanowiłysmy wstapic i nie załowałyśmy. Nawet zdobyłam nowych przyjaciół w postaci kotów i na szczęście zwyciężył rozsądek i nie zabrałam żadnego z kociaków ze soba.
W końcu dotarłysmy do miejscowości La Manga położonej na cyplu. Sam cypel (cypl?) ma długosc około 25 km i z jednej strony piaszczyste wybrzeże i Morze Śródziemne a z drugiej strony ulicy kamieniste i Morze Mniejsze. Widoki bardzo przyjemne, a domy robiły wrażenie swoim przepychem- ciężko powiedzieć czy było to wrażenie negatywne czy pozytywne. Na plaży z Julie wybudowałyśmy wspaniały zamek z piasku z fosą do której dopływała woda z apasowym zbiornikiem wody. Bawiłysmy się przy tym niesamowicie. Reszta nie rozumiała naszego entuzjazmu. Racheal powtarzała, że jej zimno i wkońcu zaczęła śpiewać Relax, take it easyyyy. Bianca powtarzała nam w końcu, że zachowujemy się jak dzieci a Glenda robiła nam cały czas zdjęcia. Może trochę wialo i było dość zimno, ale jak dla mnie ważne jest, że można poczuć entuzjazm i radość dziecięcą przy budowaniu zamków z piasku (może nie mam jeszcze tyle lat co w dowodzie). Nasza budowa zajęła nam ponad 1,5 h ale warto było :D
Powrót do Alic ante przez Cartagenę (nie, to nie jest po drodze, ale Bianca chyba nigdy nie zrozumie jak działa mapa ).
Poczatkowo planowałyśm,y ognisko na plazy, ale ostatecznie zwyciężyło zmęczenie (ja do końca chciałam...) i ognisko robimy dzis :D
Jesli ktoś chętny to zapraszam na plażę 5 km przed Torrevieją od strony Alicante.

Zostałam fanka uprawiania joggingu na plaży : )
U góry i na dole plaża w Alicante noca.













































To już w Cartagenie. U góry na tarasie widokowym, a na dole wejście do zamku
















Port z góry jest naprawdę pieknym widokiem :D




















































































































































































































































































































To juz na cyplu po stronie Morza Śródziemnego. Załuje, że nie zrobiłam zdjęć Morza Mniejszego, bo jego kolor był zupełnie inny